Hz. Musa ve Çoban

Hz. Musa yolda bir çobanla karşılaştı. Çoban; “Ey Allah’ım neredesin” diyordu. “Senin kulun olayım, elbiseni yıkayayım, çarığını dikeyim, elini ayağını öpeyim.” Musa, “Kime söylüyorsun bu sözleri?” diye sordu. “Bizi yaratan Allah’a.” “Bu ne küfür dolu sözler, bu ne küstahlık. Allah böyle kulluk kabul etmez. Sen amcan ya da dayınla konuştuğunu mu sandın?” Musa’nın bu sözleri karşısında, çoban çok mahcup ve pişman bir halde; “Ey musa söylediklerime pişman ettin beni.” dedi. Sonra oradan hızla çöllere doğru uzaklaştı. Bunun üzerine vahiy geldi; “Senin görevin ayırmak değil, birleştirmektir. Ama kulumu benden ayırdın. Onun için doğru olan, senin için doğru olmayabilir. Ona bal olan sana zehir olabilir. Biz dile değil, cana bakarız. Aşıklar her solukta farklı yanarlar.” Musa hemen yola düşüp o çobanı aramaya başladı. Onu bulunca; “Gönlüne ne gelirse söyle. Söylediklerime aldırma, çekinmeden çöz kalbinin dilini.” dedi. Ama çobanın hali değişmişti artık; “Ben eski ben değilim, ondan geçtim artık.” Mesnevi’den

About these ads

1 Yorum

  1. seha said,

    Haziran 29, 2007 at 10:37 pm

    bu eksik bir hikaye değil mi???
    tamamını paylaşmak isterim…


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.